از روزی که یادمه دلم میخواست یه سه تار داشته باشم همیشه پشت ویترین مغازه هاساعت هامیموندمونگاهش میکردم...به خودم قول داده بودم وقتی بزرگ شدم پولاموجمع کنم تابتونم یکی بخرم 15 یا16سالم بود که باجمع کردن پولام تونستم بخرم...از شادی نمیتونستم خودموکنترل کنم وقتی از مغازه اومدم بیرون وتوخیابون پا گذاشتم دوس داشتم تاخونه پیاده بیام تاهمه سه تارمو تو دستم ببینن...

حال همه ی ما خوب است وملالی نیست جزگم شدن گاه بگاهی خیالی دور...